ากคนถามว่า สมัยเรียนคุณเป็นอย่างไร ภาพในหัวคงไหลเข้ามาเป็นฉาก ๆ หลายคนคงได้นึกย้อนไปถึงวีรกรรมในสมัยอยู่โรงเรียนของตัวเอง คงคิดถึงเพื่อนที่เล่นกันมา ครูที่สอนในวิชาต่าง ๆของอร่อยในโรงอาหาร หรืออื่น ๆ แต่หนึ่งสถานที่ซึ่งหลายคนคงนึกถึงเหมือนกันคือ “ห้องปกครอง” สมัยวัยรุ่นเลือดร้อน แก่นเซี้ยวเปรี้ยวซ่ามีวีรกรรมกันมา เรื่องราวที่ใหญ่โตที่เคยถูกเรียกผู้ปกครองในวันนั้น อาจกลายมาเป็นเรื่องตลกขำขันของเราและเพื่อนในวันนี้

ด้วยข้อกำหนดบางอย่างของโรงเรียนไทยที่ผูกขาดกฎระเบียบอันเคร่งครัดเอาไว้ หากทำผิด ต้องได้รับการลงโทษ ส่งผลให้ห้องปกครองกลายเป็นสถานที่ ที่ต้องสร้างความทรงจำบางอย่างทิ้งไว้แน่ ๆบางที แค่ได้ยินชื่อนี้หลายคนก็อาจจะเสียวสันหลังกันแล้ว (ไม่เคยจะเข้าไปหรอกนะ แต่ก็ขอกลัวไว้ก่อนดีกว่า) แต่ในทางกลับกันสำหรับบางคนห้องปกครองนี้อาจเป็นสถานที่ที่คุ้นเคยที่สุดในโรงเรียน ประมาณว่าไปบ่อยจนซี้กับอาจารย์แล้ว (ก็ไม่ได้จะกลัวซักเท่าไหร่หรอกนะ) แล้วคนในครอบครัวมิลยูจะคิดยังไงกับห้องปกครองกันบ้างหล่ะ ??



จากผลสำรวจสมาชิกมิลยู จำนวน 3,492 คน พบว่า ส่วนมากคิดว่าห้องนี้ก็เป็นเพียงห้องธรรมดาที่แอร์เย็นนี่แหละ มันก็น่าคิดนะว่าคนส่วนใหญ่กลุ่มนี้ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นเด็กดีไม่ทำอะไรที่ผิดกฎโรงเรียนเลย ก็คงเป็นพวกที่หลบหลีกเก่ง จับไม่ได้ไล่ไม่ทันนั่นแหละ แต่ก็มีถึง 31% ที่คิดว่าห้องปกครองเป็นห้องที่มีไว้สำหรับคนที่ทำความผิดมาเท่านั้นถึงจะเข้าไป ทั้งนี้เมื่อจำแนกตามเพศแล้ว ผู้หญิงยกให้ห้องปกครอง เป็นห้องที่ไม่อยากเข้าที่สุดในโรงเรียนมากกว่าผู้ชาย ส่วนผู้ชายเองวัยรุ่นคงแสบซ่ากันมาไม่น้อยถึงกับยกให้ห้องปกครองเป็นเหมือนบ้านหลังที่ 2 ของพวกเขามากกว่าผู้หญิงเสียอีก คงเข้าไปบ่อยมากจนสนิทกับอาจารย์ครบทุกคนแล้ว

ห้องแต่ละห้อง หรือสถานที่ต่าง ๆ ในโรงเรียนล้วนเก็บความทรงจำของเราไว้ในรูปแบบที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับวีรกรรมและความแสบของแต่ละคนนั่นแหละ ไหน ๆ ก็ใกล้วันครูแล้ว คิดถึงห้องปกครอง คิดถึงเพื่อน ๆ แล้ว อย่าลืมคิดถึงครูอาจารย์กันด้วยนะ เคยสนิทกับคนไหน ใครสอนวิชาอะไร หรือสอนให้รู้ผิดชอบชั่วดีจนมีทุกวันนี้ เอ๊ะหรือใครกันนะที่พาเราไปส่งถึงห้องปกครอง ถ้ายังรู้ว่าครู อาจารย์ที่เคยสอนเรายังคงสอนอยู่ที่เดิม ว่าง ๆ ลองกลับไปโรงเรียนดูนะ หรือถ้าไม่ว่างไปหาอย่างน้อยคิดถึงกันบ้างคุณครู/อาจารย์ของเราก็ดีใจแล้วแหละ เพราะถึงเราแม้จะเรียนจบมานานแค่ไหน สุดท้ายโรงเรียนก็ยังคงเป็นดั่งบ้านของเราเสมอมานั่นแหละ